માને તો મનાવી લેજો રે,
હે ઓધાજી રે, મારા વા’લાને વઢીને કે’જો રે .. માને તો મનાવી લેજો રે,

મથુરાના રાજા થ્યા છો, કે ગોવાળોને ભૂલી ગ્યા છો રે, (૨)
માનીતી ને ભૂલી ગ્યા છો રે..
હે ઓધાજી.. માને તો મનાવી લેજો રે..

એકવાર ગોકૂળ આવો, માતાજી ને મ્હોંઢે થાવો રે, (૨)
ગાયો ને સંભાળી જાઓ રે..
હે ઓધાજી.. માને તો મનાવી લેજો રે..

જમુનાને કાંઠે જાતાં, લૂંટી મને માખણ ખાતા રે, (૨)
છોડ્યા કેમ જુના નાત રે,
હે ઓધાજી.. માને તો મનાવી લેજો રે..

તમે છો ભક્તોના તારણ, એવી મુને હૈયે ધારણ રે, (૨)
ગુણ ગાયે ભગો ચારણ,
હે ઓધાજી.. માને તો મનાવી લેજો રે..

---

Māne to manāvī lejo re,
He odhājī re, mārā vā’lāne vaḍhīne ke’jo re .. Māne to manāvī lejo re,

Mathurānā rājā thyā chho, ke govāḷone bhūlī gyā chho re, (2)
Mānītī ne bhūlī gyā chho re.. He odhājī.. Māne to manāvī lejo re..

Ekavār gokūḷ āvo, mātājī ne mhonḍhe thāvo re, (2)
Gāyo ne sanbhāḷī jāo re.. He odhājī.. Māne to manāvī lejo re..

Jamunāne kānṭhe jātān, lūnṭī mane mākhaṇ khātā re, (2)
Chhoḍyā kem junā nāt re,
He odhājī.. Māne to manāvī lejo re..

Tame chho bhaktonā tāraṇa, evī mune haiye dhāraṇ re, (2)
Guṇ gāye bhago chāraṇa,
He odhājī.. Māne to manāvī lejo re..